12:57 | 02 აგვისტო, 2020

თუკი საქართველოში ჩამოსულ ალექსანდრე დიუმას დავერწმუნებით, (ანდა რატომ არ უნდა ვერწმუნოთ?) მე-19-ე საუკუნის ბოლოს თბილისი პარიზზე ბევრად უფრო ძვირი ქალაქი იყო. დიუმა გაოგნებული იხსენებს იმ ეპიზოდს, როდესაც თბილისელმა დალაქმა თმის შეჭრაში მას იმაზე ლამის 10-ჯერ მეტი ფული სთხოვა, ვიდრე პარიზელი თუნდაც ცნობილი დალაქი მოსთხოვდა. ნახსენები თბილისელი დალაქი რა თქმა უნდა იმ ეპოქის ელიტარული “სტილისტი” იქნებოდა (ქართველები დიუმას არაპრესტიჟულ პარიკმახერს ნამდვილად არ აკადრებდნენ) და შესაბამისად, მეძვირეც უნდა ყოფილიყო, მაგრამ საპარიკმახერო მომსახურების ფასში თბილისსა და პარიზს შორის ამხელა სხვაობა მართლაც რომ ძალიან ბევრ რამეზე მეტყველებს.

13:04 | 12 ივლისი, 2020

“სიყვარულს დრო რომ ვერაფერს აკლებს“ - ეს მცნება ფეხბურთს და ფეხბურთის სიყვარულსაც ეხება. ეს სიყვარული შეიძლება გაიცვითოს, გახუნდეს, მაგრამ რაღაცნაირად არ გინდა მოშორება ბავშვობის მეგობრის მიერ ნაჩუქარი, რეცხვისგან გადაცრეცილი არგენტინის ნაკრების მაისურივით, რომელსაც აღარც ნომერი ეტყობა, ლურჯი ზოლებიც ერთიანად ფერწასული აქვს, მაგრამ მაინც გინდა ცოტა ხანს კიდევ “აცოცხლო“. ალბათ ადამიანის ბუნება ასეთია...

10:52 | 11 ივლისი, 2020

...რავი, ხომ სწორად დავწერე? ხომ არაფერი შემშლია? თუ რამე შემეშალა, შემისწორეთ გეთაყვა, ნუ მომერიდებით. ანდაც, რაა მოსარიდებელი, როდესაც ამოდენა კრიტიკა დაატყდა ადამიანს, გამოჩენილ სპორტსმენს და მის, კარგა მოზრდილი რაოდენობის მხარდამჭერს.

10:52 | 28 ივნისი, 2020

რაც თავი მახსოვს, საქართველოში სულ იმაზეა მსჯელობა, საქართველოს საფეხბურთო ნაკრები ოდესმე მოხვდება თუ არა მსოფლიოს ჩემპიონატზე და გვექნება თუ არა შანსი, ერთხელ მაინც მივაღწიოთ უდიდეს საფეხბურთო ფორუმამდე.

11:04 | 21 ივნისი, 2020

კრიშტიანუ რონალდუში და მესიში გადახდილი ათეულობით მოლიონი წყალში გადაყრილი თანხა არასოდეს იქნება. სულ რომ ქვეყანა დაიქცეს და მთელი კაცობრიობა უიღბლობამ შეიპყროს, რონალდუ და მესი ის ხალხი არ არიან, თავიანთი გასაკეთებელი რომ ვერ გააკეთონ და სკეპტიკოსებს სალაპარაკო მისცენ, თუმცა...

22:01 | 16 ივნისი, 2020

"რა აპოლიტიკური, რუსეთის არმიის გუნდში გადადის ჩვენი ნაკრების კაპიტანი" ...გეთანხმებით, მაგრამ დღეს ჩემი ერთადერთი მიზანი ისაა, რომ იმ ადამიანების ნაწილს მაინც დავანახო მედლის ორივე, მეორე ან ერთი მხარე მაინც, რომლებიც გასაგები თუ გაუგებარი, პოლიტიკური თუ აპოლიტიკური, ლოგიკური თუ ალოგიკური მიზეზებით მუდმივად გაიძახიან, რომ სპორტი პოლიტიკა არაა.

13:22 | 14 ივნისი, 2020

სამწუხაროდ აფრიკის, აზიისა თუ ლათინური ამერიკის მინდვრებზე განა ერთ და ორი ფეხბურთელი დაღუპულა უეცარი სიკვდილით მხოლოდ იმის გამო, რომ მათი ავადმყოფობა არავის დაედგინა. მწვანე ბალახზე ოფლის მღვრელი ახალგაზრდა ბიჭების უეცარი სიკვდილი დღემდე ყოვლად წარმოუდგენელ ამბად ითვლება.

10:38 | 07 ივნისი, 2020

კორონავირუსის ეპიდემიის დაძლევის შემდეგ ესპანეთის ჩემპიონატის დაწყებას ესპანელი და არამხოლოდ ესპანელი გულშემატკივარი განსაკუთრებული მოლოდინით ელოდა. იძულებითი შესვენება ბობოლა ესპანურმა კლუბებმა საკმაოდ ნაყოფიერად გამოიყენეს და პრიმერა დივიზონი ამ ეტაპზე არაერთი მაღალი კლასის ლეგიონერით გაძლიერდა. ესპანეთში განსაკუთრებით არგენტინელი და ბრაზილიელი დებიუტანტების მოძალება შეინიშნება, რაც ბუნებრივია, რადგან მსგავსი ტენდენცია წლების განმავლობაში დიდი ზრდადობით იმატებს და გარდა ამისა, ლათინოამერიკული სახელმწიფოების მოქალაქეთა უმეტესობისათვის ისტორიული სამშობლო ხომ სწორედ ესპანეთია.

11:57 | 31 მაისი, 2020

ნახეთ, როგორ გადახუნდა “ბოტაფოგოს“ დროშა სამხრეთის ტრიბუნის თავზე რომ აღმართეს უხსოვარ დროს. სტადიონის მინდვრის გაზონიც გასაკრეჭია. ამდენი ხანი აბა რომელი გუნდი გაჩერებულა უფეხბურთოდ? მაგრამ კანონი ყველასთვის ერთია და რიკარდუ კარლუშმაც იცოდა, რომ წესების დარღვევა არამხოლოდ მას, კლუბსაც მოეკითხებოდა. კლუბს, რომელსაც 40 წელი ერთგულად ემსახურა და სულ მისი ხელით გაკეთებულა ამ სტადიონზე ყველაფერი კარის ძელის დარჭობით დაწყებული და ტრიბუნის მოაჯირების შეღებვით დასრულებული.

15:38 | 24 მაისი, 2020

უკვე მეოთხე წელია საქართველოში ძალაში შევიდა კანონი საზოგადოებრივი თავშეყრის ადგილებში თამბაქოს მოწევის აკრძალვის შესახებ. ასეთ ზონებად აღიარეს არა მხოლოდ სახელმწიფო დაწესებულებები, არამედ საავადმყოფოები, საზოგადოებრივი ტრანსპორტი, ზოგიერთი სკვერი და კაფეებიც კი. თუმცა ერთია კანონის მიღება და მეორეა მისი შესრულება.

14:01 | 17 მაისი, 2020

ფეხბურთის მოყვარულ ხალხს მადლობის მეტი არაფერი გვეთქმის გერმანიის საფეხბურთო კავშირის მიმართ, რომელმაც პირველმა მიიღო გაბედული გადაწყვეტილება და გუშინ გერმანიის საფეხბურთო ჩემპიონატი განახლდა. პანდემიის შემდეგ, როგორც მოსალოდნელი იყო გუნდები უწინდელზე შედარებით ზანტად, დუნედ, უცნაურად და რაღაცნაირად მოშვებულად გამოიყურებიან. მაგრამ ალემნათა ქვეყანაში რაკი მაინც გაისმა ბურთზე ფეხის ძალუმად ბრახუნის ხმა, ეს ქომაგებისთვის სიამეც იყო და ერთგვარი დარდის გაქარწყლებაც.